เมื่อจิตใจของเราสามารถฆ่าคนได้

Cover: เมื่อจิตใจของเราฆ่าคนได้

เมื่อจิตใจของเราสามารถฆ่าคนได้

ทุกคนเคยได้ยินคำว่า “ใจเป็นนายกายเป็นบ่าวไหม ?” ประโยคนี้กำลังบอกว่าจิตใจมีความสำคัญกับการกระทำของเราเสมอ ทุกสิ่งที่เราทำถูกความคิดของเราควบคุมทั้งนั้น ไม่ว่าจะร้องไห้ โกรธ เกลียด หรือริษยา มีศูนย์ร่วมคำสั่งมาจากความคิดของเราทั้งนั้น ความคิดเป็นสิ่งอิสระที่จับต้องไม่ได้ ซึ่งมันไม่ยากหรือง่ายจนเกินไปที่จะควบคุม แต่มันจะยากที่สุดถ้าคนคนนั้นเจอแต่เรื่องเลวร้ายมาทั้งชีวิต เราจะคาดหวังให้เขามีจิตใจที่ดีได้ยังไงถ้าเขาไม่เคยได้รับสิ่งดีๆ เลย จิตใจของเขากำลังฆ่าตัวเขาเอง และไม่น่าแปลกถ้ามันจะฆ่าคนอื่นได้ด้วย

จิตใจของเราสามารถฆ่าคนได้จริงไหม ? เราขอตอบเลยว่าได้ เราไม่ได้พูดลอยๆ หรือไม่มีหลักฐานนะ ทุกคนคงเคยเห็นข่าวคดีไล่ฆ่า หรือฆาตกรรมอยู่บ่อยครั้ง บางคดีไม่มีเหตุจูงใจอะไรเลย คนที่ลงมือทำแค่อยากทำเท่านั้น เพื่อสนองประสบการณ์อันเลวร้ายของตัวเอง จากสภาพจิตใจที่บิดเบี้ยวและแตกสลาย เหตุผลที่คนลงมือทำไม่พูด เพราะเขาเองก็ไม่เคยคิดว่ามันเป็นเรื่องผิด

.

เขาอาจจะเติบโตมาพร้อมความรุนแรงที่ถูกปลูกฝังโดยครอบครัว อาจจะโดนทำร้ายจนสภาพจิตใจบอบช้ำ และไม่ได้รับการรักษา เพราะเวลาใจพังมันไม่มีบาดแผลตามร่างกาย ไม่มีใครมองเห็นและไม่มีใครเห็นใจ คนป่วยทางใจหลายๆ คนเลยถูกมองข้ามไม่ได้รับความใส่ใจอย่างที่ควรจะเป็น ความบิดเบี้ยวในใจของเขาที่ยังไม่ได้รับการรักษาเลยส่งผลกระทบต่อคนรอบข้าง สร้างความสูญเสียให้กับผู้บริสุทธิ์หลายต่อหลายคน

.

การทำร้ายคนอื่นไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับได้ แม้ว่าเราจะเข้าใจเหตุผลของมันก็ตาม แต่เราจะปล่อยให้ความสูญเสียจากกรณีแบบนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่ได้ สุขภาพจิตใจของคนสำคัญมากและสำคัญมาเสมอ

“มนุษย์คืออาวุธเดินได้” จิตใจเราควบคุมทุกอย่างถ้าใจพังเราก็เสียการควบคุม ไม่รู้จักผิด ไม่รู้จักเมตตา

และกฎหมายก็ควบคุมเพียงพฤติกรรมแต่ไม่ได้ควบคุมความคิดคน การลงโทษคนทำผิดเป็นการแก้ไขที่ปลายเหตุ เพราะการสูญเสียมันเกิดขึ้นแล้วและเอากลับคืนมาไม่ได้อีกแล้ว

.

การดูแลจิตใจจึงเป็นเรื่องสำคัญ ซึ่งควรถูกจัดอันดับมาเป็นส่วนแรกๆ ที่เราต้องดูแล และเมื่อจิตใจเราแข็งแรงดีแล้วก็เปิดใจยอมรับและเรียนรู้จิตใจที่แตกต่างของคนอื่น เราจะได้ไม่เป็นส่วนหนึ่งในการทำร้ายหัวใจของใคร เพียงเพราะมันไม่เหมือนของเรา ยอมรับความแตกต่างด้วยความเมตตาและความเข้าใจ อย่างน้อยที่สุดจิตใจของเราจะได้ฝึกฝนในสิ่งที่ดีและถูกต้อง เพื่อที่มอบสิ่งดีๆ เหล่านั้นให้กับคนอื่นด้วยเช่นกัน



%d bloggers like this: