Self-Esteem

“แค่นี้เองแก”
“เห้ยอย่าคิดมากดิ”
“เราเคยเจอหนักกว่านี้อีก”
“คนอื่นลำบากกว่าแกตั้งเยอะ”
.
คาดว่าบางคนต้องเคยได้ยินคำเหล่านี้ผ่านๆบ้าง โดยเฉพาะเวลาระบายเรื่องที่กำลังเครียดหรือไม่สบายใจให้คนอื่นฟัง ซึ่งคนที่ตอบคำเหล่านี้ อาจจะตั้งใจให้กำลังใจเราจริงๆนะ เขาอาจจะหวังดีให้ลองมองในอีกมุมนึง ให้เราฮึบและสู้กับปัญหา แต่ทำไมนะ ทำไมสำหรับบางคนอาจจะฟังแล้วรู้สึกเศร้ากว่าเดิม เราเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่พอได้รับคำปลอบใจเหล่านี้แล้วเจ็บกว่าเดิม

วันนี้อยากพาทุกท่านมารู้จักกับความคาดหวังกัน ความคาดหวังหรือความต้องการ (Want) เป็นสิ่งที่เราต้องการให้เกิดขึ้น เพื่อตอบสนองต่อความต้องการจำเป็นที่อยู่ในส่วนลึกในใจของเรา (Need) ความต้องการจำเป็นเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ เป็นอาหารใจ เช่น ความรัก การยอมรับ ความเป็นอิสระ การเป็นส่วนหนึ่ง การเชื่อมโยงความสำเร็จ เมื่อเราปรารถนาได้รับความรัก จะส่งผลต่อความคาดหวังในแบบต่าง ๆ เราอยากให้พ่อแม่แสดงความรักต่อเรา เมื่อเราต้องการอิสระ เราจึงคาดหวังว่าพ่อแม่ควรจะปล่อยให้ทำอะไรด้วยตนเองบ้าง เราต้องการการยอมรับ เราจึงคาดหวังต่อตนเองว่าเราต้องสอบได้คะแนนดี ๆ สอบเรียนต่อได้ในคณะที่มีชื่อเสียง เป็นต้น

ใจที่เติมเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม รู้สึกขาดและไม่พอ ตามหาเท่าไหร่ก็ไม่มีวันสิ้นสุด

ผู้คนแสวงหาความสำเร็จ ความร่ำรวย ความรัก และการยอมรับ แต่การสะสมมากจนเกินความพอดี และในบางทีก็อาจจะเกิดจาก "กระบวนการคิดที่มีปัญหา" การขาดแคลนอาจไม่ได้เกิดจากการได้รับไม่เพียงพอ แต่เป็นเพราะ "ภาชนะหรือใจ" ที่กักเก็บความรู้สึกเหล่านั้น "มีรูรั่ว" จึงต้องหามาเติมตลอดเวลา รู้สึกดีได้แค่ชั่วคราว แม้เก็บจนมีมากกว่าทุกคนแล้วตัวเราเองก็ยังรู้สึกขาด